Męski punkt widzenia Zazwyczaj męski punkt widzenia jest kojarzony z perspektywą upraszczającą, nastawioną na aspekt praktyczny oraz pozbawiony dwuznaczności. Zazwyczaj w kontrze stawiany jest kobiecy punkt widzenia, postrzegany często jako bardziej empatyczny i nastawiony na uczucia. Bilety na koncert Jolly Roger, Męski Punkt Widzenia, Zrefowani w Łodzi - Keja Pub - 14.10.2023. Zapisz się do informatora i nie przegap koncertu. Jolly Roger, Męski Punkt Widzenia, Zrefowani w Łodzi - 14.10.2023 - bilety Muzyka i słowa: Ireneusz Lewkowski. Subskrybuj Udostępnij Skomentuj Patronat: disco-polo.info===== Zapraszamy na najnowszy odcinek podcastu „Męski punkt widzenia”. Czytaj więcej środa, 15 listopada. Zaloguj się. Twoje konto Newsweek.pl - wiadomości z Polski i ze świata. Najnowsze . Więcej wierszy na temat: Erotyk « poprzedni następny » .. Gdy bym mógł być z tobą to bym cie pieścił aż do rozkoszy twój punkt znał bym już napamieć i nawet w ciemnosci bym mógł znaleśc. Twymi ustami bym sie delektował a jezykiem sie bawił. Cały ja i ty byśmy byli w topniejącej się rozkoszy, rozkoszy namiętnosci i miłości. Twe ciało bym nosił na rękach a w łóżku oddawał się cały A teraz mój kochany skarbie pocałuj to co przypomina mnie i pomysl to ze ja cie ciagle pieszcze. Rozkosz i namietnosc .. Napisany: 2006-03-23 Dodano: 2006-03-23 23:57:28 Ten wiersz przeczytano 563 razy Oddanych głosów: 3 Aby zagłosować zaloguj się w serwisie « poprzedni następny » Dodaj swój wiersz Wiersze znanych Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński Juliusz Słowacki Wisława Szymborska Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński Halina Poświatowska Jan Lechoń Tadeusz Borowski Jan Brzechwa Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer więcej » Autorzy na topie kazap Ola Bella Jagódka anna AMOR1988 marcepani więcej » Adam Szustak OP: podziękuj Bogu za kryzys Dlaczego tak jest, że faceci zwykle przeżywają swój największy kryzys w okolicach czterdziestki? Bo przez czterdzieści lat nic nie robią. Lecą rozpędem młodości i myślą, że jest super. Dopiero jak już rzeczywiście osiądą i lekko się ogarną, nagle się okazuje, że niczego nie mają. Dlaczego tak jest, że faceci zwykle przeżywają swój największy kryzys w okolicach czterdziestki? Bo przez czterdzieści lat nic nie robią. Lecą rozpędem młodości i myślą, że jest super. Dopiero jak już rzeczywiście osiądą i lekko się ogarną, nagle się okazuje, że niczego nie mają. Marek Kamiński / Joanna Podsadecka Marek Kamiński: ludzkość stoi przed trzema wyzwaniami „Ludzie muszą się z nimi zmierzyć, żeby przetrwać” – znany podróżnik opowiada o wyzwaniach od których może zależeć nasza przyszłość. Zdradza również szczegóły swojej najbliższej podróży. „Ludzie muszą się z nimi zmierzyć, żeby przetrwać” – znany podróżnik opowiada o wyzwaniach od których może zależeć nasza przyszłość. Zdradza również szczegóły swojej najbliższej podróży. Radosław Rafał MSF Nie jesteś sam, masz Ojca! Jak pozbyć się ducha sieroctwa? Gdy nie znamy Ojca, czujemy się sierotami: bezbronnymi, żałosnymi grzesznikami, którzy z całych sił starają się czymś zasłużyć na miłość Bożą. Gdy nie znamy Ojca, czujemy się sierotami: bezbronnymi, żałosnymi grzesznikami, którzy z całych sił starają się czymś zasłużyć na miłość Bożą. Qczaj: pedofil zgasił moje dzieciństwo, tak, jak gasi się niedopałek o asfalt Dokładnie pamiętam jak brudny, samotny i niekochany się czułem. Nienawidziłem się za wszystko, łącznie z tym, że zawiodłem mamę prawdą o swojej orientacji - pisze znany trener personalny. Dokładnie pamiętam jak brudny, samotny i niekochany się czułem. Nienawidziłem się za wszystko, łącznie z tym, że zawiodłem mamę prawdą o swojej orientacji - pisze znany trener personalny. PAX: to jest ból faceta, którego teraz doświadczam "Jak stałem się dorosłym facetem, to przestałem osądzać tatę, że on mnie nie bierze, tylko zacząłem myśleć, z czego to wynika, że on mnie nigdy nie wziął na piwo. Dla mnie to jest oczywiste, jego taty nie było w domu, bo pracował i to jest też ból faceta, którego teraz też doświadczam – bycie w domu i bycie w pracy. Utrzymanie rodziny i bycie w domu to są dwie rzeczywistości, które trudno spiąć w całość. I sobie postanowiłem, że ja z moim synem pójdę kiedyś na to piwo" - mówi Michał PAX Bukowski, współprowadzący "Studio Raban". "Jak stałem się dorosłym facetem, to przestałem osądzać tatę, że on mnie nie bierze, tylko zacząłem myśleć, z czego to wynika, że on mnie nigdy nie wziął na piwo. Dla mnie to jest oczywiste, jego taty nie było w domu, bo pracował i to jest też ból faceta, którego teraz też doświadczam – bycie w domu i bycie w pracy. Utrzymanie rodziny i bycie w domu to są dwie rzeczywistości, które trudno spiąć w całość. I sobie postanowiłem, że ja z moim synem pójdę kiedyś na to piwo" - mówi Michał PAX Bukowski, współprowadzący "Studio Raban". Piotr. Rybak, który stał się pasterzem Piotr mówi nam: myślisz, że znasz sposób i że powinieneś przemienić chrześcijaństwo, ale to Pan zna drogę. To Pan mówi do mnie i do ciebie: pójdź za Mną! Powinniśmy mieć odwagę i pokorę, by pójść za Jezusem, bo On jest drogą, prawdą i życiem. Piotr mówi nam: myślisz, że znasz sposób i że powinieneś przemienić chrześcijaństwo, ale to Pan zna drogę. To Pan mówi do mnie i do ciebie: pójdź za Mną! Powinniśmy mieć odwagę i pokorę, by pójść za Jezusem, bo On jest drogą, prawdą i życiem. Adam Szustak OP: na tym polega problem wielu mężczyzn "Mamy więc na świecie łaknące mężczyzn kobiety, a tuż obok mężczyzn, którzy nie są mężczyznami, nie są ojcami, są jak wyjące zwierzęta na pustyni. Mimo tego że świat wydaje się ogarnięty, wszystko jakoś przecież funkcjonuje" - pisze Adam Szustak OP. Dominikanin, w oparciu o historię Eliasza, stara się znaleźć źródło problemu wielu współczesnych mężczyzn i jego rozwiązanie. "Mamy więc na świecie łaknące mężczyzn kobiety, a tuż obok mężczyzn, którzy nie są mężczyznami, nie są ojcami, są jak wyjące zwierzęta na pustyni. Mimo tego że świat wydaje się ogarnięty, wszystko jakoś przecież funkcjonuje" - pisze Adam Szustak OP. Dominikanin, w oparciu o historię Eliasza, stara się znaleźć źródło problemu wielu współczesnych mężczyzn i jego rozwiązanie. Marek Kamiński / Joanna Podsadecka Marek Kamiński: slow travel ma sens "Biegun był dla mnie ważny ale nie był najważniejszy. Najważniejsze było to, czego nauczyła mnie ta wyprawa". Znany podróżnik opowiada o zaletach podróżowania bez pośpiechu. "Biegun był dla mnie ważny ale nie był najważniejszy. Najważniejsze było to, czego nauczyła mnie ta wyprawa". Znany podróżnik opowiada o zaletach podróżowania bez pośpiechu. Marek Kamiński / Joanna Podsadecka Marek Kamiński: rytm dnia daje wolność Podejmowanie drobnych, codziennych decyzji jest znacznie bardziej obciążające, niż się wydaje. Znany podróżnik opowiada, jak nauczyć się organizować czas, nie zużywając zapasów energii. Podejmowanie drobnych, codziennych decyzji jest znacznie bardziej obciążające, niż się wydaje. Znany podróżnik opowiada, jak nauczyć się organizować czas, nie zużywając zapasów energii. PAX: nie pamiętam, co jadłem na śniadanie, a pamiętam dokładnie swój "pierwszy raz" sprzed kilku lat "To była moja wina w stu procentach i biję się w klatę. Do końca życia będę ponosił konsekwencje moich wyborów, bo to ja wpadłem gdzieś na pomysł, żeby przed ślubem się przespać. Taka seria rzeczy, które odsunęły mnie od Boga, wspólnoty, przyjaciół, od rodziny i rodziców. Zostaliśmy sami – ja i ona" - mówi Michał PAX Bukowski. "To była moja wina w stu procentach i biję się w klatę. Do końca życia będę ponosił konsekwencje moich wyborów, bo to ja wpadłem gdzieś na pomysł, żeby przed ślubem się przespać. Taka seria rzeczy, które odsunęły mnie od Boga, wspólnoty, przyjaciół, od rodziny i rodziców. Zostaliśmy sami – ja i ona" - mówi Michał PAX Bukowski. Czasami "przemycam" do sauny coś chrześcijańskiego Spędził 15 lat w Ruchu Światło-Życie. Dziś jest saunamistrzem, dbającym nie tylko o fizyczne zdrowie klientów. W wywiadzie dla opowiada o swojej pasji, podejściu do nagości oraz o tym, czy do sauny przychodzą księża. Spędził 15 lat w Ruchu Światło-Życie. Dziś jest saunamistrzem, dbającym nie tylko o fizyczne zdrowie klientów. W wywiadzie dla opowiada o swojej pasji, podejściu do nagości oraz o tym, czy do sauny przychodzą księża. Marek Kamiński / Joanna Podsadecka Marek Kamiński: marzeń nie można wysyłać na śmietnik "Trzeba mieć do nich szacunek. Myślę, że są darem od losu, który trzeba przyjąć z szacunkiem" - znany podróżnik opowiada o podejściu, które pomogło mu sięgać po marzenia. "Trzeba mieć do nich szacunek. Myślę, że są darem od losu, który trzeba przyjąć z szacunkiem" - znany podróżnik opowiada o podejściu, które pomogło mu sięgać po marzenia. PAX: rano uwielbienie, wieczorem msza. Moja żona jest protestantką "Niektórzy się krzywo patrzą, ale dla nas fundamentem jest Pan Jezus i jesteśmy świadomi różnic, tego, co nas dzieli; świadomi Kościołów, do których należymy. Ona uważa, że święci to jest jakaś lipa i nie o to chodzi, a ja uważam, że to nie jest lipa i teraz musimy się jakoś tutaj zgodzić. Ale fundamentem jest Jezus i wszystko inne idzie w cień" - mówi Michał PAX Bukowski, współprowadzący "Studio Raban" i raper z formacji MUODE KOTY. "Niektórzy się krzywo patrzą, ale dla nas fundamentem jest Pan Jezus i jesteśmy świadomi różnic, tego, co nas dzieli; świadomi Kościołów, do których należymy. Ona uważa, że święci to jest jakaś lipa i nie o to chodzi, a ja uważam, że to nie jest lipa i teraz musimy się jakoś tutaj zgodzić. Ale fundamentem jest Jezus i wszystko inne idzie w cień" - mówi Michał PAX Bukowski, współprowadzący "Studio Raban" i raper z formacji MUODE KOTY. Niepewna pewność siebie Ile jesteś w stanie zapłacić za pewność siebie: dziesięć tysięcy złotych, milion, nie ma takiej ceny? A co jeśli źródło prawdziwej siły masz pod nosem, tylko szukasz go nie tam, gdzie trzeba? Ile jesteś w stanie zapłacić za pewność siebie: dziesięć tysięcy złotych, milion, nie ma takiej ceny? A co jeśli źródło prawdziwej siły masz pod nosem, tylko szukasz go nie tam, gdzie trzeba? PAX o wyjątkowym spotkaniu z ks. Pawlukiewiczem: ta historia mnie zamiotła pod dywan "Dla mnie to była trudna chwila, bo pomyślałem, że on może odejść zaraz. Jak się nawracałem to słuchałem wielu jego konferencji. (…) I taka sytuacja. Pamiętam, jak on przeprosił, odwrócił się plecami do mnie i nagle…" - opowiada Michał PAX Bukowski. "Dla mnie to była trudna chwila, bo pomyślałem, że on może odejść zaraz. Jak się nawracałem to słuchałem wielu jego konferencji. (…) I taka sytuacja. Pamiętam, jak on przeprosił, odwrócił się plecami do mnie i nagle…" - opowiada Michał PAX Bukowski. Marek Kamiński: w czasie podróży dbam o łączność z Bogiem "W telefonie mam Pismo Święte; w każdej chwili mogę modlić się Psalmami" - znany podróżnik i polarnik opowiada o swoich wyprawach, łamaniu schematów i skutecznym sposobie na modlitwę w każdych warunkach. "W telefonie mam Pismo Święte; w każdej chwili mogę modlić się Psalmami" - znany podróżnik i polarnik opowiada o swoich wyprawach, łamaniu schematów i skutecznym sposobie na modlitwę w każdych warunkach. PAX: pornografia to przemilczany problem. Jako nastolatek nadawałem się już na terapię "Ja nie boję się o tym mówić, bo to problem. Ludzie, którzy mówią o problemie alkoholowym, wychodzą na środek i nikt się z nich nie śmieje. A wychodzi typ i mówi, że pornografia to problem, to pierwszą reakcją jest śmiech, beka. Nie znam faceta, który nie zobaczyłby przynajmniej raz pornografii" - opowiada o swojej walce Michał PAX Bukowski, raper i współprowadzący "Studio Raban”. "Ja nie boję się o tym mówić, bo to problem. Ludzie, którzy mówią o problemie alkoholowym, wychodzą na środek i nikt się z nich nie śmieje. A wychodzi typ i mówi, że pornografia to problem, to pierwszą reakcją jest śmiech, beka. Nie znam faceta, który nie zobaczyłby przynajmniej raz pornografii" - opowiada o swojej walce Michał PAX Bukowski, raper i współprowadzący "Studio Raban”. Piotr Kosiarski i Szymon Żyśko Michał PAX Bukowski: życie bez Boga jest lipą. Musiałem dotknąć osobistego dna „Ja z punktu widzenia faceta nie pamiętam, co jadłem tydzień temu na śniadanie, a pamiętam swój pierwszy raz sprzed paru lat. I pamiętam go dokładnie. (…) Nieczystość, uzależnienie, pornografia, związek, współżycie przed ślubem. Oczywiście to wszystko w wielkiej tajemnicy przed wspólnotą, no bo jak… Taki chrześcijanin?! Podwójne życie, dużo osób takie prowadzi” – opowiada o swojej walce Michał PAX Bukowski, raper i współprowadzący „Studio Raban”. „Ja z punktu widzenia faceta nie pamiętam, co jadłem tydzień temu na śniadanie, a pamiętam swój pierwszy raz sprzed paru lat. I pamiętam go dokładnie. (…) Nieczystość, uzależnienie, pornografia, związek, współżycie przed ślubem. Oczywiście to wszystko w wielkiej tajemnicy przed wspólnotą, no bo jak… Taki chrześcijanin?! Podwójne życie, dużo osób takie prowadzi” – opowiada o swojej walce Michał PAX Bukowski, raper i współprowadzący „Studio Raban”. Marek Kamiński / Joanna Podsadecka Marek Kamiński: moje bieguny pozwoliły przezwyciężyć chorobę dwubiegunową "Bieguny, choroba dwubiegunowa… Ciekawią mnie podobieństwa i różnice między tymi pojęciami… Bieguny mają moc. Choroba dwubiegunowa ma moc innego typu. Dwa bieguny na krańcach ziemi i dwa bieguny emocji" - mówi znany podróżnik. "Bieguny, choroba dwubiegunowa… Ciekawią mnie podobieństwa i różnice między tymi pojęciami… Bieguny mają moc. Choroba dwubiegunowa ma moc innego typu. Dwa bieguny na krańcach ziemi i dwa bieguny emocji" - mówi znany podróżnik. {{ }} {{ }} {{ }} {{ }} Podejrzewam,że większość kobiet, choćby raz w życiu zastanawiała się co myślą mężczyźni, jakie mają poglądy na pewne sprawy. Czym się zajmują panowie stanu wolnego, kiedy mają urlop, jak wyglądają ich męskie tego tematu dotyczy książka Pana Cezarego Żbikowskiego, który opisuje grupę kolegów zamieszkujących są nimi dojrzali mężczyźni, posiadający satysfakcjonującą ukazana jest jako ponure miasto, szarość budynków oraz zgiełk środków transportu. Nie przyciągnie ten obraz potencjalnej osoby planującej wycieczkę w to nie polubiłam żadnego z bohaterów. Początkowo byłam bardzo zainteresowana jak wyglądają wspólne wieczory Panów oraz ich spojrzenie na pewne sprawy. Czytając odnosiłam wrażenie,że przyglądam się życiu zarozumiałych snobów. Nie porwały mnie rozmowy przy głównym prowodyrze spotkań Daniel'sie, tematy poruszane po prostu mnie nudziły, owszem znalazło się kilka dosyć zabawnych anegdotek oraz opowiadań z przeszłości, przy których można było się zaśmiać. Szkoda,że było ich niewiele. Czekałam kiedy akcja zacznie nabierać pędu, jednak treść przez wszystkie strony była monotonna. Ekscesami można było nazwać wypady nad morze, gdyż wspólną pasją przyjaciół był czyta się wolno, może winny jest temu styl autora,który usilnie próbował wykorzystać swoją elokwencję, troszkę trudno jest uwierzyć aby koledzy, nawet Ci z wysokim wykształceniem w zaufanym gronie posługiwali się aż tak wyszukanym słownictwem. Przemyślenia głównego bohatera są chwilami męczące, odniosłam wrażenie,że jest On zarozumiałym człowiekiem, patrzącym z góry na resztę społeczeństwa. Z przykrością muszę przyznać,że ta pozycja mnie nie porwała, wręcz przeciwnie. Zmęczyłam się szkoda, ponieważ nastawiłam się na ciekawą lekturę. Jednak ten gatunek literatury do mnie nie przemawia. Trzeba być twardzielem, żeby przebiec maraton. A co dopiero powiedzieć, kiedy przychodzi biec z dziesięcioma kilogramami kociego żwirku na plecach? Z podporucznikiem Straży Granicznej Piotrem Kalinowskim rozmawia Andrzej Mielnicki. — W tegorocznym XVI Maratonie Komandosa w Lublińcu okazał się pan najszybszy wśród startujących tam funkcjonariuszy Straży Granicznej. Taki z pana twardziel? — Czy twardziel? Nie, po prostu lubię sobie stawiać wyzwania. I dążyć do celu. To był mój już trzeci start w tym maratonie i jak do tej pory najlepszy. — Gratuluję, ale przyzna pan, że trzeba być twardzielem, żeby przebiec 42 kilometry i to z 10-kilogarmowym obciążeniem na plecach? Można paść na zawał. — Na pewno jest to wyzwanie, jest to obciążenie, ale trzeba się też do takiego startu odpowiednio przygotować. Odpowiednio wcześniej zacząć treningi. W takich biegach dużą rolę odgrywa psychika, może nawet większą niż samo przygotowanie fizyczne. Bo jeśli organizm mówi, że mam już dosyć, już nie chce, to mimo wszystko głowa podpowiada: dasz radę. I to jest taka walka podczas biegu: dasz radę czy nie dasz. — Ale to jest maraton inny od wszystkich, chociażby nie biegniecie w szortach i adidasach, a w pełnym umundurowaniu. — Na pewno mundur polowy, buty wojskowe, gdzie regulamin maratonu określa, że cholewki muszą mieć co najmniej 18 centymetrów wysokości, jest to spore utrudnienie. Przed biegiem zresztą sędziowie dokładnie sprawdzają ubiór, jak coś jest nie tak, to trzeba to poprawić.— Chyba jednak największym wyzwaniem jest ten 10-kilogarmowy plecak, który dźwigacie na plecach podczas biegu. Co jest w środku cegły, hantle? — Ja mam w plecaku żwirek dla kota. — Rozumiem, że jest pan miłośnikiem kotów? — Nie dlatego. Żwirek jest elastyczny, fajnie dopasowuje się do kształtu pleców podczas biegu. Nie powoduje obtarć, choć są zawodnicy, którzy mają w plecakach rzeczywiście ciężarki z siłowni. Inni znowu stawiają na książki i czasopisma owinięte w folię. Nieważne, kto co ma w plecaku, ale plecak musi ważyć minimum 10 kilogramów. Zarówno na starcie, jak i na mecie, plecak jest ważony.— No tak, to nie da się odchudzić nieco plecaka po drodze. Czy jest jakiś limit czasu, w którym trzeba przebiec Maraton Komandosa? — Siedem godzin, z tym że na półmetku to musi być 3 godziny i 20 minut. I zwykle zawodnicy mieszczą się w tych limitach. — To nie jest zwykły maraton, to bieg dla żołnierzy, funkcjonariuszy służb mundurowych. — Dokładnie tak, ale startują też cywile, którzy lubią takie wyzwania.— Powiedział pan, że liczy się psychika, ale też ważna jest kondycja. Jak pan przygotowuje się do takiego maratonu? Jak wygląda pana trening? — Biegam, chodzę na siłownię. Ponadto jestem członkiem bartoszyckiej grupy biegowej i zawsze we czwartki spotykamy się na stadionie miejskim w Bartoszycach. Naszym terenem jest Mirosław Figat. Maraton Komandosa jest zawsze rozgrywany w ostatnią sobotę listopada, dlatego już od początku września biegam w mundurze, z plecakiem. Powoli przyzwyczajam organizm do tak dużego wysiłku. — Nie biorą pana za żołnierza, który biegnie na alarm do jednostki? — Tam, gdzie biegam, dobrze już mnie znają. Przyzwyczaili się już do mego widoku.— Kto biega, ten wie, że podczas biegu przychodzi moment, że człowiek ma już wszystkiego serdecznie dosyć i najchętniej zszedłby z trasy. — Po trzydziestym kilometrze czuje się już ten ciężar, wysiłek. Czasem zdarzy się tzw. ściana u biegaczy. Dlatego trzeba równo rozłożyć siły. W tym roku udało mi się to zrobić bardzo dobrze, bo dwa okrążenia, które składają się na maraton, pokonałem w podobnym czasie, różnica wyniosła ok. 10 minut. Można więc powiedzieć, że biegłem równym tempem. Nie było jakiegoś kryzysu.— Buty wojskowe to nie adidasy. Człowiek nie ma bąbli, obtarć? — Nie, to kwestia doboru obuwia, odpowiedniej skarpety. Noga musi się przyzwyczaić do buta.— Słowem trzeba wrosnąć w ten but. Pan już długo tych żołnierskich butach? — W Straży Granicznej służę od 2004 roku. Od najmłodszych lat pociągał mnie mundur, może dlatego, że ojciec był policjantem, a brat żołnierzem. A więc na tej decyzji zaważyły po części i zamiłowanie do munduru, i tradycje rodzinne.— Pana czas na maratonie to 4 godz. 35 min. i 4 sekundy. Dla mnie szacun, ale byli od pana szybsi, i to nawet jedna kobieta, Patrycja Bereznowska. Na pana usprawiedliwienie, z nią przegrać, to żaden wstyd. To najlepsza ultramaratonka na świecie. W dwie doby przebiegła 401 kilometrów. — Mistrzyni świata, wielka klasa. Biegła już któryś raz z rzędu w Maratonie Komandosa. Wielki szacun dla niej, ale też pani Patrycja zawodowo zajmuje się bieganiem. — A pan biega po pracy. — Bieganie to moja pasja, odskocznia od rzeczywistości, możliwość odreagowania od problemów dnia codziennego.— Czy bieganie jest dla każdego? — Tak by się wydawało, ale są osoby, które próbowały biegać, ale po pewnym czasie dawały sobie z tym spokój. To po prostu trzeba lubić, trzeba to pokochać. A bieganie wciąga, uzależnia, ale tak pozytywnie. Wystarczy, że przez jakiś czas nie biegam, to już mnie nosi po domu. Żona wtedy żartuje, to idź i sobie pobiegaj. Wracam jak nowo narodzony. — To ile to musi być tych kilometrów w nogach, żeby pan usiedział spokojnie w fotelu? — Zwykle są to 3-4 treningi w tygodniu, a dystans — 60-70 kilometrów. Nie jest to może dużo, ale dla mnie wystarczy, żeby przygotować się do „Komandosa” czy innych biegów.— Zimą też pan biega? — Nie ma złej pogody na bieganie, chyba że nie ma chęci. Najważniejsze wyjść na trening. Czytaj e-wydanie Gazeta Olsztyńska zawsze pod ręką w Twoim smartfonie, tablecie i komputerze. Roczna prenumerata e-wydania tylko 199 w załączony PDF lub wejdź na stronę >>>

męski punkt widzenia z marsa pl